آموزش های ویژه دختران ایرانی

 

آيا مي‌دانيد هنگام پوسيدگي دندان‌هاي شيري كودكتان بايد چه کار كنيد و چه وقت بايد آنها را پر كنيد يا بكشيد؟
شما هم مانند بسياري از مردم فكر مي ‌كنيد مراقبت از دندان ها، در مسواک زدن خلاصه مي ‌شود، مسواک ‌زدني که متأسفانه در بسياري از موارد هم به درستي انجام نمي‌ شود!؟ بعضي‌ها وقتي به دندانپزشک مراجعه مي کنند، که البته معمولاً بسيار هم دير به دير صورت مي ‌گيرد، از داشتن دندان هاي پوسيده در دهان خود تعجب مي‌ كنند و جمله تکراري آنها اغلب اين است: " اما من که دندان هايم را هر شب مي شويم!".
بد نيست بدانيد پوسيدگي دندان، نه مربوط به يک ماه يا دو ماه اخير، بلکه تاريخچه آن مي تواند به زماني خيلي دور برگردد، شايد قبل از 8 سالگي.
سؤالات شايع شما راجع به بهداشت دهان و دندان در همين دوره ي حساس را از يك دندانپزشك پرسيده‌ايم.
رويش اولين دندان

- بچه ي اول من 9ماهه بود که اولين دندان هايش درآمد، اما بچه ي دومم در 6ماهگي صاحب دندان شد. بچه ي خواهرم هم در همان ماه اول، دندانش درآمد. مي خواستم بدانم اصلاً قانون خاصي در مورد دندان درآوردن بچه ها وجود دارد؟ البته بچه ي خواهرم الان يك ماه و نيمه است و خواهرم زمان شير دادن به او خيلي اذيت مي شود. آيا راه ‌حلي براي او وجود دارد؟
در مورد سؤال اول بايد گفت که در مورد سن دندان درآوردن محدوده مشخصي وجود دارد. ايده ال‌ترين زمان براي رويش اولين دندان، 9ماهگي است، البته اگر 3 ماه زودتر يعني از 6ماهگي يا 3 ماه ديرتر يعني 12ماهگي هم اولين دندان هاي کودک شيرخوار درآمدند، طبيعي است و جاي نگراني ندارد.
اما در رابطه با مورد دوم، در موارد استثنايي ممکن است نوزادي در همان ابتداي تولد، صاحب دندان باشد يا در ماه اول، دندان درآورد؛ البته اين فقط در مورد 2 دندان جلوي پايين اتفاق مي افتد. در اين مواقع، فقط اين دو دندان جلو هستند که زودتر از موعد درمي آيند و باقي دندان ها در زمان مناسب درخواهند آمد.
در صورت بروز اين مسئله، بايد در اولين فرصت به دندانپزشک مراجعه کرد چرا که بايد مشخص شود، اين دندان درآمده دنداني اضافي است يا جزء دندان هاي شيري محسوب مي شود. براي تشخيص اين موضوع ، بايد عكس گرفته شود. اگر در عکس مشخص شود که دندان شيري در زير اين دندان وجود دارد، اين دندان، اضافي است که البته در اکثر مواقع نيز چنين است.
با توجه به اينکه اين دندان عمر طولاني نخواهد داشت و هنگام افتادن، مي تواند به درون حلق کودک بيفتد و خطراتي را متوجه او کند، همچنين با توجه به ناراحتي اي که مادر در زمان شير دادن خواهد داشت، اين دندان بلافاصله کشيده مي ‌شود. اما اگر در عکس دندان ها متوجه شويم که اين دندان شيري کودک است که زودتر از موعد در آمده، در صورت امکان، بايد با آن کنار آمد، هرچند که براي مادر شيرده سخت خواهد بود.

خیلی از پدرها و مادرها دوست دارند دندان‌های کودک شان مرتب و ردیف باشد.
از طرف دیگر گاهی تبلیغاتی را می‌بینیم که روش‌های ارتودنسی سریع را توصیه می‌کنند.
با دکتر فریبرز امینی، ‌متخصص ارتودنسی و مدیر گروه و دانشیار بخش تخصصی ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد تهران، در این باره به گفتگو نشسته‌ایم.
آقای دکتر! اصلا، روشی وجود دارد که بتوان دندان‌ها را ظرف مدت کوتاهی مرتب کرد؟

در درمان‌های ارتودنسی برای رفع مشکل بی‌نظمی دندان‌ها، هنوز روشی که بتواند مشکل را سریع از بین ببرد وجود ندارد.
اگر چه با تلفیق درمان‌های جراحی و ارتودنسی توسط جراح که به صورت برش‌های عمودی روی لثه و استخوان آرواره در بین دندان‌هاست و می‌تواند تمامی دندان‌ها و یا تعدادی از دندان‌ها را دربرگیرد و نصب دستگاه‌های ارتودنسی، می‌توان سرعت درمان‌های ارتودنسی را بیشتر کرد و در نتیجه طول درمان را کاهش داد.
پس از گذشت حدود 20 سال و یا بیشتر از ابداع این روش، هنوز این شیوه ی درمانی‌ به شکل متداول و مرسوم در نیامده است.
ردیف کردن سریع دندان‌ها چه عوارضی برای بیماران در پی دارد؟

به ‌طور کلی مدت درما‌ن‌های ارتودنسی و یا بهتر بگویم سرعت حرکت دندان‌ها به تراکم (سختی) استخوان بیمار، میزان تحلیل و تشکیل استخوان، سن و جنس بیمار، نوع و شیوه درمانی بستگی دارد؛ مثلا ممکن است در یک نفر طول مدت درمان 1‌سال و در دیگری که همان مشکل را داراست، به 5/1 تا 2 سال افزایش یابد.
به طور کلی در ارتودنسی سریع، تمام عوارض حین و بعد از جراحی مانند از دست دادن عملکرد صحیح درد، التهاب، صدمه به ریشه دندان و از طرفی ثبات دندان ها بعد از درمان، هنوز به طور دقیق مورد بررسی قرار نگرفته است.
معمولا سرعت مناسب برای ارتودنسی دندان‌های نامنظم چقدر است؟

به طور کلی سرعت مناسب برای حرکت دندان‌ها از یک ناحیه به ناحیه ی دیگر در دهان، حداکثر یک میلی‌متر در هر ماه است که بستگی به عوامل زیادی مانند سن و جنس بیمار و ... دارد؛ مثلا طول مدت درمان در بیماران کم‌سن کمتر از افراد مسن‌ است و یا در خانم‌ها کمتر از آقایان است.
از کجا بفهمیم که نیروهای وارد بر دندان بیش از حد است؟

همیشه یک علامت هشدار دهنده برای هر عملکرد غیرمعمول و ناصحیح در بدن به نام "درد" وجود دارد. معمولا نیروهای زیاد باعث درد متداوم و بیش از حد معمول می شوند. منظور از حد معمول این است که اغلب بیماران در روزهای اول درمان و یا در طول درمان ارتودنسی، در ناحیه دندان‌ها مقداری درد دارند که این دردها معمولا زود از بین می‌روند و بیمار به نیروهای وارده توسط دستگاه‌‌های ارتودنسی عادت می‌کند، به‌ طوری که تا پایان درمان احساس درد نخواهد داشت. به طورکلی ممکن است بیماران در روزهای اول این درد را هنگام جویدن غذا احساس کنند که بعد از چند روز کم شده و از بین می‌رود.
نکته مهم این است که در این مرحله بیمار نباید از عمل جویدن خودداری کند، چون خود عمل جویدن باعث خون‌رسانی بیشتر به ریشه‌های دندان و کاهش درد می‌شود، طوری که در روزهای اول برای کاهش درد می‌توان جویدن آدامس را به بیمار توصیه کرد.
اگر نیروهای وارده خیلی زیاد باشد، می تواند باعث التهاب لثه، تخریب ریشه دندان، تخریب استخوان آرواره، لقی بیش از حد دندان‌ها و حتی از دست دادن دندان‌ها شود.
یکی دیگر از علایم نیروی زیاد، لقی بیش از حد معمول دندان‌هاست.
لقی دندان در اثر ارتودنسی سریع قابل برگشت است؟

اصولا لقی دندان‌ها در حین درمان ارتودنسی، امری طبیعی و عادی است، چون در ارتودنسی، دندان باید میزانی از لقی را به دست آورد تا بعد بتواند حرکت کند، البته این لقی بسیار کم و توسط بیمار قابل احساس است. لقی دندان در حد طبیعی، به طور قطع بعد از درآوردن دستگاه‌های ارتودنسی از بین می‌رود و بیمار نباید از این موضوع ناراحت باشد.
اگر لقی دندان ها حداکثر دو هفته تا یک ماه بعد از ارتودنسی باقی بماند، امری غیرطبیعی است و بیمار برای ارزیابی بیشتر باید به دندانپزشک متخصص خود مراجعه کند.
آقای دکتر! برای ارتودنسی به چه دندانپزشکانی باید مراجعه کرد؟

ارتودنسی بر اساس نوع دندان، متفاوت است، منظور دندان های شیری، دندان های مختلط (هنگامی که کودک در دهان ترکیبی از دندان‌های شیری و دایمی دارد که معمولا بین سنین 7 تا 14 سالگی است) و دندان های دایمی .
هدف من از این تقسیم‌بندی این است که بسیاری از درمان‌های ارتودنسی برای دندان‌ های مختلط می‌تواند توسط دندانپزشک عمومی انجام گیرد، اما بیمارانی که نیاز به ارتودنسی ثابت دارند، بهتر است به متخصصان ارتودنسی مراجعه کنند.
مشکلی که هم‌اکنون در جامعه وجود دارد، عدم تمایز بین این دو گروه یعنی دندانپزشک عمومی و متخصصان ارتودنسی است، چون بسیاری از بیماران با دیدن کلمه ارتودنسی روی تابلو و یا سربرگ دندانپزشک عمومی فکر می‌کنند که آن دندانپزشک، متخصص ارتودنسی است.
البته این به‌ آن معنی نیست که همکاران محترم دندان‌پزشک عمومی نباید کاری در این زمینه انجام دهند. آنها در مراحل درمانی اولیه می‌توانند کمک شایانی برای کاهش مشکلاتی که ممکن است در آینده برای کودک پیش بیاید، انجام دهند و حداقل کاری که می‌توانند، انجام دهند، این است که در صورت تشخیص به موقع مشکل، آن را به متخصص ارتودنسی ارجاع دهند تا هم مدت زمان درمان، و هم هزینه درمان و از همه بهتر عواقب احتمالی درمان‌های پیچیده اعم از درد، تحلیل ریشه، استخوان و ... کاهش یابد.

بر اساس اعلام رسمی وزارت بهداشت حدود 40 درصد زایمانها ی کشور را زایمان سزارین تشکیل می دهد و این آمار زمانی زیاد به نظر می رسد که میزان نرمال آن باید حدود 10 درصد زایمانهای یک کشور باید باشد.
درد زایمان طبیعی از شدیدترین دردها محسوب می شودکه عمده ترین دلیلی که باعث تشدید این درد در مادران باردار می شود ترس و اضطراب مادر باردار از فرایند زایمان است
با روشهای مختلف می توان این درد را در مادران باردار کاهش داد از جمله :آموزشهای لازم وکافی در طول دوران بارداری و آگاهی مادر باردار از فرایند زایمان،انجام تمرینهای ورزشی مناسب در طول دوره بارداری،تمرینات تنفسی و.حضور همسر در اتاق زایمان و....
و روشهای مداخله ای مثل:انواع بی حسی های نخاعی و...
افزایش سزارین هم به دلیل طرفداری پزشکان وهم مردم است
دلیل طرفداری پزشکان از سزارین به خاطر قابل پیش بینی بودن،اوژانسی نشدن بیمار وکاهش دغدغۀپزشک وشاید مسائل مادی باشد،زایمان طبیعی دردسر بیشتری برای پزشک داردوسود مالی کمتر......
واما تمایل مردم به سزارین ،شاید به خاطر عدم آگاهی و......؟؟؟؟؟!!!!!
زایمان سزارین یک عمل جراحی بزرگ محسوب می شود وهر عمل جراحی نیاز به بیهوشی دارد،خطر ابتلا به عفونت،خونریزی،احتمال نیاز به انتقال خون و خطرات مربوط به داروهای بیهوشی در مادران سزارینی بیشتر است
مدت بستری در بیمارستان در زایمان سزارین بیشتر است
نوزادان مادران با زایمان طبیعی زودتر آغوش گرم مادرشان احساس و یک رابطۀقوی عاطفی میان مادر ونوزاد بر قرار می شودکه در تکامل احساسی و رفتاری نوزاد در آینده بسیار مهم است
زایمان طبیعی از نظر اقتصادی به نفع خانواده وجامعه است
در زایمان طبیعی خانم زودتر تناسب اندام خود را با انجام ورزشهای مناسب باز می یابد

یکی از شایع ترین دلایل مراجعۀ خانما به درمانگاه زنان مسئلۀ ترشحات غیر طبیعی است
ترشح غیر طبیعی و طبیعی را چگونه از تشخیص می دهند؟؟؟؟
ترشحات طبیعی مهبل برای سلامت مهبل لازم است.ترشحات طبیعی شفاف و یا سفید ،رقیق یا غلیظ است اما بدون بو، و ایجاد خارش و سوزش نمی کند
واما ترشحات غیر طبیعی:این ترشحات ممکن است بسته به عامل ایجاد آن به شکل های مختلف دیده شود مثلاً:فرد ترشح پنیری شکل داشته باشه یا سفید مایل به خاکستری باشه و همراه با سوزش،خارش،التهاب در نواحی تناسلی،بوی بد داشته باشه و.....که در صورت داشتن این علایم تشخیص عفونت تناسلی گذاشته می شه ........
اما چی کار کنیم که مبتلا به عفونتهای مجاری ادراری یا تناسلی نشیم؟؟؟
1-پس از ادرار کردن از جلو به عقب خود را بشوئید
2-لباس زیرتون باید نخی باشه،از پوشیدن لباسهای نایلونی و ساخته شده از الیاف مصنوعی پرهیز کنید
3-برای شستن لباس زیر خود از شوینده های غیر معطر و ملایم استفاده کنید
4-از وان آب داغ و جکوزی استفاده نکنید
5-لباس زیر خود را حداقل دو روز یک بار عوض کنید
6-خانمای متاهل حتماًقبلو پس از آمیزش جنسی ادرار را خالی کنید
7-از پودر تالک استفاده نکنید،این پودر رطوبت را در خود نگه می دارد و زمینه ایجاد عفونت را فراهم می کند
8-نوار بهداشتی یا پد را حتماًهر 4-6 ساعت عوض کنید
9-همیشه مهبل و اطراف آن را خشک وتمیز نگه دارید چون محیط مرطوب زمینه را برای رشد عامل عفونی فراهم می کند
10-به طور منظم سطح مهبل را با آب شستشو دهید و برای شستشو نیازی به اسشتفاده از صابون نیست
11-هیچگاه لباس خیس را به تن نکنید
12-هیچگاه ادرار خود را نگه ندارید
13-پس از استحمام حتماًادرار کنید
14-در طی روز آب زیاد بخوریدو استرس ووزن خود را کاهش دهید
15-مصرف روزانۀ ماست از بروز عفونت قارچی جلو گیری می کند
16-مصرف بی رویۀ آنتی بیوتیکها(یا به قولی چرک خشک کن ها)میکروبهای طبیعی یا مفید مهبل را از بین برده وزمینۀ ابتلا به عفونت را بالا می برد
17-از دوش مهبل استفاده نکنید چرا که این عمل ترشحات و میکروبهای طبیعی واژن را از بین می برد
و............

زنان سالم باردار باید از مصرف قرص های مکمل آهن پرهیز کنند... آهن اغلب برای مقابله با کم خونی در دوران حاملگی تجویز می شود، اما بسیاری از زنان قرص های اضافه آهن را چه جداگانه و چه به صورت ترکیبی در مولتی ویتامین ها مصرف می کنند.
این مطالعه که توسط دانشگاهی در ایران انجام و نتایج آن در نشریه مامایی و زایمان بریتانیا چاپ شده برای برخی از زنان مورد مطالعه روزانه 30 میلی گرم آهن تجویز کرد.
متخصصان در بریتانیا می گویند که این مقدار فقط باید با مشورت پزشک تجویز شود.
آژانس استاندارد مواد غذایی بریتانیا می گوید که دوزهای پایین تر آهن در مولتی ویتامین های تولیدی در بریتانیا به احتمال زیاد خطری برای زنان ندارد.
کم خونی یک مشکل عمومی در زنان باردار است که اگر مهار نشود می تواند به زایمان پیش از موعد و تولد نوزادانی با وزن غیرعادی پایین منجر شود.
این بیماری ناشی از کمبود سلول های قرمز خون است و مصرف آهن می تواند به تولید بیشتر این سلول در بدن کمک کند.
محققان دانشگاه تربیت مدرس تهران قصد داشتند تاثیر قرص های مکمل آهن را بر زنانی که میزان سلول های قرمز خون آنها عادی است محک بزنند.
آنها در طول دوران بارداری از 370 زن خواستند روزانه 150 میلی گرم "سولفات فروس" که در عمل معادل 30 میلی گرم آهن است مصرف کنند.
گروه دیگری شامل همین تعداد زن باردار نیز قرص های بدون خاصیت که حاوی هیچ آهنی نبود دریافت کردند.
معاینات بعدی نشان داد شمار زنانی که فشار خون آنها بالاست در گروهی که قرص های آهن مصرف کرده بودند بیشتر بود. فشار خون بالا می تواند هم برای زن و هم برای بچه دردسرآفرین باشد.
بسیاری از کشورها قرص مکمل آهن را به عنوان یک تدبیر ثابت برای کلیه زنان باردار به کار می برند و دکتر سعیده ضیایی استاد دانشگاه تربیت مدرس که هدایت این تحقیق را به عهده داشت گفت: "تحقیق ما نشان می دهد که تجویز آهن ممکن است برای زنانی که کم خونی ندارند زیان هایی داشته باشد."
یک سخنگوی کالج سلطنتی مامایی و زایمان در بریتانیا گفت که زنان باید از مصرف قرص های اضافی آهن پرهیز کنند مگر آنکه پزشک یا ماما آن را توصیه کرده باشد.

اجازه دهید قبل از بیان دلایل این حقیقت را روشن کنیم که تنها شما نیستید که ریزش مو را تجربه می کنید بلکه اکثر زنان چنین اختلالی را تجربه کرده اند . کم شدن مو در زنان به دلایل متفاوتی اتفاق می افتد ولی بحث جدی در این رابطه -حداقل در مورد زنان - صورت نگرفته است در بسیاری از موارد دلایل ریزش مو قابل تشخیص و درمان است .
بنابر این اجازه دهید ابتدا بعضی از فاکتورهای رایج که باعث ریزش مو می شود را بیان کنیم.
1- کمبود آهن : فقر آهن -در صورت داشتن یا نداشتن آنمی- می تواند منجر به ریزش مو شود. ولی بهتر است قبل از اینکه خودسرانه از قرص های آهن مکمل استفاده کنید با پزشک خود در این زمینه مشورت کنید  تا از در صورت تشخیص نیاز توسط پزشک از مکمل ها استفاده کنید. زیرا آهن بیش از اندازه در بدن نیز منجر به بروز بعضی مشکلات می شود.
2- اختلالات غده تیروئید: در هر دو حالت کم کاری یا پرکاری غده تیروئید ریزش مو اتفاق می افتد.
3- کاهش مقدار استروژن: خیلی از زنان ، ریزش مو را در دوران یائسگی و بعد از آن تجربه می کنند . زمانیکه ترشح مقدار استروژن در بدن کاهش می یابد. سایر تغییرات هورمونی- برای مثال تغییر میزان استفاده از داروهای ضد حاملگی - نیز می تواند منجر به ریزش مو شود.
4- تغییرات هورمونی بعد از حاملگی : مادرانی که تازه کودکان خود را متولد کرده اند از ابتدا تا بعد از 6 ماه نیز ریزش مو را تجربه می کنند و این زمانی است که مقدار استروژن در خون در حال  برگشت به مقدار نورمال است. در حقیقت چیزی که به نظر ریزش موی شدید می آید در واقع تنظیم چرخه رشد طبیعی مو است 0( نسبت به زمان حاملگی که در اثر میزان زیاد هورمون ریزش مو از حد نورمال کمتر می شود)
telogen efflovium-5-(تلوژن افلووین): این یک اصطلاح برای بیان ریزش مو به صورت موقت و ناگهانی است که در اثر استرس یا جراحی اتفاق می افتد و به طور عمومی تا دو ماه بعد از بیماری ادامه دارد (این اصطلاح همچنین برای بیان ریزش ناگهانی مو که در نتیجه یکی از علت های ذکر شده اتفاق می افتد مانند تغییرات هورمونی بعد از زایمان نیز صدق می کند.)
6- داروها: خیلی از داروها منجر به ریزش مو می شود . بنابر این اگر این مسئله برای شما نگران کننده است بهتر است با پزشک خود در مورد مصرف داروهای جایگزین مشورت کنید.
7 - مقدر زیاد ویتامین آ یا سلنیوم: در موارد نادر ممکن است از این مکمل استفاده شود زیرا در بسیاری موارد مصرف مولتی ویتامین نیاز را مرتفع می کند.
مطالعات متعدد اخیر که در مورد علت ریزش مو در مردان صورت گرفته نشان می دهد که مصرف دخانیات نیز باعث افزایش ریزش مو می شود اما مشخص نیست که در زنان نیز چنین تاثیری داشته باشد . اما به طور کلی مصرف سیگار بنابه دلایل بسیار مضر است . بنابراین فرق نمی کند که آیا ریزش مو نیز در بین این دلایل باشد یا نه.
اما بهترین کار برای کسی که ریزش مو را تجربه کرده این است که دلیل اصلی را شناسایی و درمان کند. و بهترین نقطه برای تشخیص انجام تست خون است تا ازاین طریق میزان آهن، هورمون های تیروئید و وضعیت استروژن خون مشخص شود.
اگر پزشک علت قابل درمان برای ریزش مو تشخیص نداد ممکن است ریزش مو نتیجه فاکتورهای ژنتیکی باشد که غیر قابل اجتناب است اما با این حال داروهایی و جود دار که رشد دوباره مو را تحریک می کند.
• روگان(نام تجاری برای داروی ماینوکسیدل): این دارو به صورت موضعی مصرف می شود یعنی به صورت مستقیم روی پوست سر مالیده می شود و با اتساع رگ های خونی پوست سر ، خون رسانی به پوست سر راافزایش می دهد . در نتیجه فولیکول ها ی مو مواد مغذی و اکسیژن  بیشتری دریافت می کند و در فولیکول های مو شروع به بزرگتر شدن می کند و بعد از مدتی موها پر پشت تر می شود. البته قابل ذکر است که زنان حامله و شیرده نباید از این دارو استفاده کنند.
• پروپسیا(نام تجاری برای داروی فناستراید): این دارو به صورت قرص به فروش می رسد و مانع تبدیل تستسترون به دهیدروتستسترون یا DHT می شود (دهیدروتستسترون هورمونی است که به تدریج باعث کم شدن فولیکول های مو و درنتیجه کم شدن چرخه رشد مو می شود) البته این دارو برای  درمان ریزش مو در مردان تجویز می شود اما ممکن است مانع ریزش مو در زنان نیز شود. البته همان طور که درمورد داروی اول بیان شد زنان حامله یا زنانی که قصد حامله شدن دارند نباید از این دارو استفاده کنند. مطالعات در مورد خاصیت مصرف این دارو در زنان به نتایج ضد و نقیصی رسید ه لذا مصرف این دارو درمورد تمام زنان کارساز نیست.
البته در مورد دو داروی ذکر شده لازم است به این نکته اشاره شود که مادامی که این دارو مصرف می شود ریزش مو قابل درمان و کنترل است ولی اگر درمان کنار گذاشته شود وضعیت به حالت قبل برمیگردد.
با آرزوی داشتن زلف های قابل ستایش